Monday, December 05, 2016

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ (ΕΜΙΑΝ) "Η Νεολαία της ΕΔΑ (Ν.ΕΔΑ): Η συμβολή της στην ανάπτυξη του νεολαιίστικου κινήματος και ο ρόλος της στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις"

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ (ΕΜΙΑΝ)
"Η Νεολαία της ΕΔΑ (Ν.ΕΔΑ): Η συμβολή της στην ανάπτυξη του νεολαιίστικου κινήματος και ο ρόλος της στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις"
Αθήνα, 9-11 Δεκεμβρίου 2016
Πνευματικό Κέντρο του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης», οδ. Ακαδημίας 50, ΑΘΗΝΑ.
Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου στην ακόλουθη σύνδεση: http://www.emian.gr/2016/12/neolaia-eda/




Το εξπρές του μετεμφυλίου - Μέρος 6ο Ο λόγος της Νεολαίας ΕΔΑ

Βλέπουμε, λοιπόν, συνέχεια της κυρίαρχης ρητορικής του αντιαμερικανισμού και εν γένει του λόγου περί ξενοκρατίας που ενισχύεται  μετά την εμπλοκή Βρετανών και Αμερικανών τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο Κυπριακό ζήτημα. Ενισχύεται ο αντιαποικιακός λόγος όχι μόνο λόγω Κύπρου αλλά και λόγω της απήχησης των αντιαποικιακών αγώνων που ξεσπούν στις περιοχές του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου (Αφρική, Ασία). Το 1955 είχε δημιουργηθεί το κίνημα των Αδεσμεύτων που περίεχε εκείνα τα κράτη που προσπαθούσαν να κρατούν ίσες αποστάσεις από τις δύο υπερδυνάμεις και έδιναν ιδιαίτερη σημασία σε ζητήματα οικονομικής ανάπτυξης. Απέναντι στο λόγο της Νεολαίας ΕΔΑ και γενικότερα της Αριστεράς υψώνεται ο λόγος του αντικομμουνιστικού μπλοκ που επιμένει στο ιδεολογικό τοίχος της «εθνικοφροσύνης». 
 
Τόσο η ΕΔΝΕ όσο και η Νεολαία ΕΔΑ, παρά το γεγονός ότι επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από τις επιλογές του ΚΚΕ μέσω των «παράνομων ΕΠΟΝιτών», διατυπώνουν  πρωταρχικά ένα λόγο κράτος πρόνοιας και δευτερευόντως κομμουνιστική. Η οικονομία της χώρας, παρά τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, δεν δημιουργεί τις αναγκαίες θέσεις εργασίας με αποτέλεσμα την ανεργία, την υποαπασχόλησή και τη μετανάστευση.  Αυτά τα δεδομένα αντανακλώνται στις διακηρύξεις, στις προεκλογικές ομιλίες  προς τους νέους και νέες και τις εσωτερικές εισηγήσεις και εγκυκλίους της οργάνωσης. Βασική μορφή εκφοράς αυτού του λόγου είναι το  σχήμα «εμείς εναντίον αυτών». «Αυτοί» είναι όλοι όσοι αντιστρατεύονται την «Εθνική Δημοκρατική Αλλαγή» που αντιπροσωπεύουμε  «εμείς».



Ο λόγος της Νεολαίας ΕΔΑ όσο περνούν τα χρόνια γύρω στα τέλη της δεκαετίας το 1950 γίνεται και πιο εργατικός. Ένας κύκλος μελών είναι νέοι εργαζόμενοι (φοιτητές και μη) που συμμετέχουν στα υπάρχοντα εργατικά συνδικάτα (πολλά από τα σωματεία είναι αποκλεισμένα από τη ΓΣΕΕ  όπου κυριαρχούν οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές όπως ο Φώτης Μακρής) και ένας άλλος είναι αυτός των μαθητών των εσπερινών γυμνασίων οι περισσότεροι των οποίων είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν σε πολύ άσχημες συνθήκες και συχνά κατά παράβαση της εργατικής νομοθεσίας περί παιδικής εργασίας. 



Μετά τις εκλογές της 11 Μαΐου 1958 που ανέδειξαν την ΕΔΑ σε δεύτερη πολιτική δύναμη και αξιωματική αντιπολίτευση η οργάνωση της νεολαίας προβαίνει σε εσωτερικές αλλαγές προκειμένου να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. Συγκροτήθηκε το διευρυμένο Κεντρικό Συμβούλιο για  να γίνει πιο αποδοτικό στη δουλειά  του που σε μια φάση έντασης των αγώνων έπρεπε να συμβάλει στη δυνάμωμα του μαζικού προοδευτικού κινήματος της Εθνικής Δημοκρατικής Αλλαγής». Η εισήγηση προς το σώμα επικεντρώνεται στο  στόχο.[1] Επιπλέον, σύμφωνα με την εισήγηση, αυτή η κινηματική πλατιά πατριωτική δράση που θα συσπειρώνει τους νέους και τις νέες μα ολοένα και υψηλότερους ρυθμούς αύξησης θα μπορούσε να καταλήξει στην δημιουργία μιας «ενιαίας πανελλαδικής προοδευτικής οργάνωσης της Ελληνικής Νεολαίας». Αυτό δείχνει ότι η λογική της ΕΠΟΝ ακόμα επηρεάζει τη σκέψη της αριστεράς και κυρίως των νέων  και κατά ένα τρόπο προαναγγέλλει τη δημιουργία της «Νεολαίας Λαμπράκη».



[1] http://62.103.28.111/neolaia/rec.asp?id=63724

Την Τρίτη, 6/12 (8-9μμ) καλεσμένη στην εκπομπή ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ είναι η Στέλλα Λαδή Θέμα;Πολιτική Επιστήμη και Δημόσια Πολιτική"

Την Τρίτη, 6/12 (8-9μμ) καλεσμένη στην εκπομπή ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ είναι η Στέλλα Λαδή (επικ. καθηγήτρια Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου και του School of Business and Management, Queen Mary University of London). Θα συζητήσουμε το θέμα "Πολιτική Επιστήμη και Δημόσια Πολιτική". Σας περιμένουμε , όπως πάντα, στον φιλόξενο  IlioupolisOnAir
http://www.ilioupolisonline.gr/radio/index.html


Saturday, December 03, 2016

Η Ιστορία στο Κόκκινο: Μια εκπομπή για το παρελθόν-Μαθητικό κίνημα και νυχτερινή εκπαίδευση στη μετεμφυλιακή Ελλάδα-Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 12.00 - 13.00 Στο Κόκκινο 105,5

Η Ιστορία στο Κόκκινο: Μια εκπομπή για το παρελθόν
σε συνεργασία με τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας
Επιμέλεια: Ηλίας Νικολακόπουλος
Οργάνωση παραγωγής: Νατάσσα Δομνάκη
Μουσική επιμέλεια: Θανάσης Μήνας
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 12.00 - 13.00 Στο Κόκκινο 105,5
Μαθητικό κίνημα και νυχτερινή εκπαίδευση στη μετεμφυλιακή Ελλάδα
Συζητούν η Δήμητρα Λαμπροπούλου και ο Βαγγέλης Καραμανωλάκης
Η ιστορικός Δήμητρα Λαμπροπούλου συζητά με τον Βαγγελη Καραμανωλάκη για το μαθητικό κίνημα της δεκαετίας του 1950 και 1960, επικεντρώνοντας στους μαθητές των νυχτερινών σχολείων. Εκκινώντας από τη σημασία της εκπαίδευσης ως αγαθό στην ελληνική κοινωνία, οι δυο ιστορικοί συζητούν για την παρουσία των μαθητών των νυχτερινών σχολείων στους κοινωνικούς αγώνες, τις οργανώσεις τους, τη σχέση τους με την Αριστερά, τα αιτήματα και τις κινητοποιήσεις τους στο πλαίσιο της ελληνικής μετεμφυλιακής πραγματικότητας και των ευρύτερων νεολαϊίστικων κινημάτων.
[Φωτογραφία: Μέλη της ΣΕΜΜΕ σε παρτίδα σκακιού, [1962-1964] (ΑΣΚΙ, Φωτογραφικό Αρχείο Ντούνιας Κουσίδου - Σταύρου Σταυρόπουλου)]




Στην «Εποχή» της Κυριακής ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: Εκβιασμοί πυροδοτούν πολιτικές εξελίξεις

Στην «Εποχή» της Κυριακής
ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: Εκβιασμοί πυροδοτούν πολιτικές εξελίξεις

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Χριστόφορος Παπαδόπουλος: «Να διευρύνουμε τα περιθώρια άσκησης αριστερής πολιτικής»
Γιάννης Αγγέλης: «Δεν θέλουν την Ελλάδα στο κάδρο της κρίσης»
Βασίλης Παπαστεργίου: «Η γενικευμένη κράτηση είναι πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης»
Γιάννης Σταθόπουλος: «Η αυτοδιοίκηση έχει εμπλακεί στην περιδίνηση της κρίσης»
Αλεξάντερ Ατέβικ: «Δεν υπάρχει ποτέ τέλεια στιγμή, αλλά το τώρα»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
«Αντιμέτωποι με ένα νέο εκβιασμό» του Παύλου Κλαυδιανού
«Η ρητορική της επιτυχίας και η πρακτική της μάχης» του Χ. Γεωργούλα
«Υπαρξιακός φόβος που οδηγεί ακροδεξιά» του Νίκου Τσαγκρή
«Ανασυνθέσεις στην αριστερά» του Βασίλη Ρόγγα
«Η Ελλάδα παράγοντας σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή» παρέμβαση του Νίκου Βούτση

ΔΙΕΘΝΗ
«Αλλαγή πολιτικού σκηνικού μετά την παραίτηση Ολάντ» του Μπ. Κοβάνη
«Ιταλικό δημοψήφισμα: “Μεταρρυθμίσεις”, λέξη κλειδί» της Τόνιας Τσίτσοβιτς
«Κίνα: Ένας μακρύς δρόμος για τα δικαιώματα των γυναικών» της Γιανγκ Φενγκ
«Αυστρία: Ένας ναζιστής προς το προεδρικό αξίωμα» της Όλγας Βερελή
«Βουλγαρία: Η πρόσκαιρη λύση των εκλογών» του Ρένου Γεωργίου

ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ
Ιγνάσιο Ραμονέ: «Μοναδική περίπτωση στην ιστορία των επαναστάσεων»
«Ο ήρωας και ο ηγέτης» του Κωστή Γιούργου
«Θέλετε να γίνουμε Κούβα;» του Κ.Γ
«Έφυγε αφήνοντας ένα πλούσιο έργο» του Μπ. Κοβάνη
«Όταν ο Κάστρο πληροφορήθηκε τον θάνατο του Τζον Κένεντι»
«Απόπειρες κατά του Φιντέλ»
«Ο Κάστρο για το δημοψήφισμα του 2015»
«Ο επικήδειος λόγος του έλληνα πρωθυπουργού»

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας μπορεί να ανατρέψει τον εργασιακό μεσαίωνα;» της Ιωάννας Διαλεισμά
«Υπερψηφίστηκε το νομοσχέδιο περί ίσης μεταχείρισης» της Αφροδίτης Μπαμπάση
«Τα κλειστά κέντρα και ο κίνδυνος εκφασισμού της κοινωνίας» της Τζέλας Αλιπράντη

ΘΕΜΑΤΑ
«Habemus ΕΣΡ, και τώρα τι;» της Τζίνας Αγαπητού
«Δύο θάνατοι σε ένα σώμα» του Θωμά Τσαλαπάτη
«Ένα μικρό, αλλά σημαντικό βήμα προόδου για την αποποινικοποίηση της κάνναβης» του Δημήτρη Μπακαλάκου

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
«Με πολύ προσωπική ματιά» της Σοφίας Ξυγκάκη




Στην ΕΠΟΧΗ της Κυριακής διαβάζετε και τις στήλες:

«Στα δίκτυα του κόσμου» από τον Δημήτρη Γκιβίση
Για το θέατρο μέσα από τις στήλες «Θεατρικά νέα» και «Από την πλευρά του θεατή» γράφει η Μαρώ Τριανταφύλλου
«Μικρά σχόλια για βιβλία που διάβασα» του Κώστα Αθανασίου (μηνιαία στήλη)
Παρουσίαση και κριτική των ταινιών που βγαίνουν στις κινηματογραφικές αίθουσες γράφει ο Στράτος Κερσανίδης
Μουσικές προτάσεις κάνει η Λιάνα Μαλανδρενιώτη
Δαιμονικά από τον δικηγόρο του διαβόλου.

Wednesday, November 30, 2016

Το εξπρές του μετεμφυλίου - Μέρος 5ο Το πλαίσιο της δημιουργία της Νεολαίας ΕΔΑ

Η Νεολαία της ΕΔΑ απέκτησε θεσμική υπόσταση και τίτλο το καλοκαίρι του 1956 μετά την Α΄ Συνδιάσκεψη του κόμματος της ΕΔΑ. Ουσιαστικά αποτέλεσε την μετεξέλιξη της Οργάνωσης των Νέων ΕΔΑ που λειτούργησε μετά την διάλυση της ΕΔΝΕ το 1952 από την αστυνομία και το δικαστήριο.

Σε ποιο πλαίσιο κινείται η καινούργια οργάνωση νεολαία στο χώρο της αριστεράς; Ας δούμε τα γεγονότα της διετίας 1955-6.



  • 14 Μαΐου 1955- Οκτώ χώρες του κομμουνιστικού μπλοκ, συμπεριλαμβανομένης και της Σοβιετικής Ένωσης, υπογράφουν στη Βαρσοβία μία συνθήκη αμοιβαίας βοήθειας, που ονομάζεται Σύμφωνο της Βαρσοβίας.
  •  6 Σεπτεμβρίου - Η ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης γίνεται στόχος ενός υποστηριζόμενου από την τουρκική κυβέρνηση πογκρόμ.
  • 16 Σεπτεμβρίου - Λαμβάνει χώρα στρατιωτικό πραξικόπημα για την ανατροπή του προέδρου Χουάν Περόν στην Αργεντινή.
  • 4 Οκτωβρίου - Πέθανε ο πρωθυπουργός Α. Παπάγος και δυο ημέρες αργότερα, παραιτήθηκε η κυβέρνηση
  • 6 Οκτωβρίου - Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γίνεται για πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ελλάδας.
  • 4 Ιανουαρίου 19- Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ιδρύει την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ).
  • 2 Απριλίου - Μαθητές του Γυμνασίου και του Κολεγίου Πάφου, τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο και φωνάζοντας το σύνθημα «Ένωσις», έρχονται σε σύγκρουση με ισχυρές αγγλικές δυνάμεις στο Κτήμα.
  • 10 Μαΐου - Εκτελούνται από τις βρετανικές αρχές οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ Μιχαήλ Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, οι οποίοι ανέρχονται στην αγχόνη ψάλλονταν τον εθνικό ύμνο και ζητωκραυγάζοντες υπέρ της Ενώσεως.
  • 13 Μαΐου - Διαδηλώσεις μαθητών διοργανώνονται στη Λευκωσία υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα. Οι διαδηλωτές ρίχνουν τρεις βόμβες, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας άγγλος στρατιώτης και να τραυματιστούν πέντε.
  • 31 Οκτωβρίου - Κρίση του Σουέζ: Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία βομβαρδίζουν την Αίγυπτο για να την αναγκάσουν να ανοίξει τη Διώρυγα του Σουέζ.
  • 7 Νοεμβρίου - Κρίση του Σουέζ: Η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών υιοθετεί ψήφισμα με το οποίο καλεί το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και το Ισραήλ να αποσύρουν αμέσως τα στρατεύματά τους από την Αίγυπτο
  • 13 Νοεμβρίου - Το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών κηρύσσει παράνομους τους νόμους στην Αλαμπάμα που απαιτούν τον φυλετικό διαχωρισμό στα λεωφορεία, δίνοντας έτσι τέλος στο μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Μοντγκόμερυ.
  • 2 Δεκεμβρίου - Το Γκράνμα φτάνει στις ακτές της Κούβας. Ο Φιντέλ Κάστρο, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και άλλα 80 μέλη του Κινήματος της 26ης Ιουλίου αποβιβάζονται για να ξεκινήσουν την Κουβανική Επανάσταση.
  • Ξεκινά στη Κίνα η Εκστρατεία των Εκατό Λουλουδιών, που θα κορυφωθεί το καλοκαίρι του 1957, όπου ενθαρρύνεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας η ποικιλία απόψεων και λύσεων πάνω στην πολιτική για τα εθνικά θέματα.
Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1956 έγιναν στις 19 Φεβρουαρίου. Είναι οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα που ψήφισαν και οι γυναίκες.
Σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση συνασπίστηκαν 7 κόμματα στην Δημοκρατική Ένωση, για να αντιμετωπίσουν την ΕΡΕ που είχε ιδρύσει το 1955 ο Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής. Αξιοσημείωτο είναι ότι για πρώτη φορά τα αστικά κόμματα δέχονται να συμμαχήσουν με την ΕΔΑ, η οποία κατηγορούνταν από την ίδρυση της το 1951 πως κυριαρχείται από κομμουνιστές. Στόχος της Δημοκρατικής Ένωσης, με την τόσο ετερογενή σύσταση, ήταν να καταλάβει την εξουσία και να διεξαγάγει εκ νέου εκλογές με αναλογικό σύστημα. Παρόλα αυτά η ΕΡΕ κατέλαβε 165 έδρες, δηλαδή το 55% επί του συνόλου των εδρών, κατορθώνοντας να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Το εκλογικό σύστημα, που έγινε από τη κυβέρνηση Καραμανλή, σκοπό είχε τον περιορισμό της δύναμης της Δημοκρατικής Ένωσης.Στις εκλογικές περιφέρειες όπου η ΕΡΕ ήταν αδύναμη (κυρίως στα αστικά κέντρα) ίσχυε η απλή αναλογική. Στην επαρχία όπου η ΕΡΕ είχε σημαντική δύναμη ίσχυε το πλειοψηφικό. Αποτέλεσμα ήταν η ΕΡΕ με λιγότερες ψήφους πανελλαδικά (στην Ηλεία δεν εξελέγη ούτε ένας βουλευτής από την ΕΡΕ και 2ο κόμμα ήταν το κόμμα του Στεφανόπουλου), να λάβει περισσότερες έδρες στη Βουλή και να σχηματίσει μάλιστα αυτοδύναμη κυβέρνηση.
ΠΗΓΉ https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82_1956






Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση
1,594,112

47,38

165

Δημοκρατική Ένωσις
1,620,007

48,15

132
Συνδυασμοί ανεξάρτητων (Ανεξάρτητος Δημοκρατικός Συνδυασμός)
31,022

0,92
3
Κόμμα Προοδευτικών
74,545

2,22
0

Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα
29,375
0,88
0

Κόμμα Χριστιανικής Δημοκρατίας
449

0,01

0

Λοιποί
14,851
0,44

Έγκυρες ψήφοι                                      3,364,361
100,00

300

Άκυρα λευκά                                              15,084


Τέλος, το μεγαλύτερο σε σημασία γεγονός της περιόδου ήταν το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Στο 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, το Φεβρουάριο του 1956, έγιναν οβιδιακές μεταβολές στην πολιτικοϊδεολογική γραμμή της Σοβιετικής Ένωσης, γεγονός που επηρέασε τα κομμουνιστικά κόμματα σε όλο τον κόσμο. Στη διάρκειά του, την τελευταία ημέρα του   Συνεδρίου, ο Ν. Χρουστσόφ σε κλειστή συνεδρίαση παρουσίασε εισήγηση για «την προσωπολατρία του Στάλιν και τις συνέπειές της» -γνωστή και ως "μυστική έκθεση"- που αρχικά κρατήθηκε μυστική αλλά γρήγορα διέρρευσε στη Δύση. Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε ένας μακρύς δρόμος αντιπαραθέσεων, ρήξης και τέλος διάσπασης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.
(πηγη https://www.alfavita.gr/apopsin/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-20%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BA%CF%83%CE%B5-1956-%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE%CF%82

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΔΑ

Η Νεολαία ΕΔΑ, σύμφωνα με το Καταστατικό,  είναι «Εθνική, Φιλειρηνική , Δημοκρατική, Αντιαποικιακή και Εκπολιτιστική». Μεταξύ των άλλων «αγωνίζεται για την Εθνική δημοκρατική αναγέννηση και το μεγαλείο της Ελληνικής Πατρίδας». Επιπλέον «εμπνέεται από τις ιστορικές λαμπρές εθνικές παραδόσεις του Ελληνικού λαού και της νεολαίας (…) για τον θρίαμβο της ειρήνης για την αποτροπή ενός νέου παγκόσμιο υδρογονικό πόλεμο (…) για την αυτοδιάθεση της Κύπρου μας». Η οργάνωση επιδιώκει με τις πολύμορφες δραστηριότητες να συμπήξει «ένα ευρύτατο Εθνικό – πατριωτικό Μέτωπο  ενάντια στην ξενοκρατία, την ξενοδουλεία, και την ευνοιοκρατία» Επίσης «δεν παραλείπει να ικανοποιεί, στο μέτρο των δυνατοτήτων της, τις μορφωτικές και εκπολιτιστικές ανάγκες των μελών της με τη οργάνωση ποικιλόμορφων μορφών εκδηλώσεων, με την συστηματική πολιτική, ιδεολογική και μορφωτική εργασία».       
Η Νεολαία ΕΔΑ «εκλαϊκεύει στους νέους την ιδεολογία και την πολιτική της ΕΔΑ και προπαγανδίζει ανάμεσα στους νέους την ανάγκη να γνωρίσουν με θετικό δημιουργικό τρόπο το μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού» ξεπερνώντας τη κυρίαρχη λογική της προγονοπληξίας που επιβάλλει το συντηρητικό εκπαιδευτικό σύστημα. Γι’ αυτό «προτρέπει τους νέους και τις νέες να  συνεχίσουν τις σπουδές τους, παρά τις τεράστιες δυσκολίες…».  Ιδιαίτερα «η Ν.ΕΔΑ προβάλλει σε όλους τους νέους και νέες την ανάγκη να διαβάζουν κάθε καλό προοδευτικό Ελληνικό ή ξένο βιβλίο που πλουτίζει τις γνώσεις, οξύνει το μυαλό, εξευγενίζουν τη ψυχή και να απορρίπτουν τα πορνογραφήματα και τις μάσκες γκαγκστερικά  φυλλάδια, φιλμς που στενεύουν το πνεύμα και δηλητηριάζουν την ψυχή των νέων».  Ως εναλλακτική λύση προτείνει την ανάγκη της σωματικής αγωγής, του εκδρομισμού, του τουρισμού κ.ά.[1]




[1]   http://62.103.28.111/neolaia/rec.asp?id=35261

Συνεχίζεται.....

Θανάσης Τσακίρης

Tuesday, November 29, 2016

Την Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016 (8-9 μμ), στην εκπομπή Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ (ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ) ο Θανάσης Τσακίρης θυμάται το 1967.

Την Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016 (8-9 μμ), στην εκπομπή Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ (ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ) ο Θανάσης Τσακίρης θυμάται το 1967. Σας περιμένουμε, όπως πάντα, στο φιλόξενο  διαδικτυακό σταθμό Ilioupolis On Air

Monday, November 28, 2016

Το εξπρές του μετεμφυλίου - Μέρος 4ο Η σύντομη ζωή της ΕΔΝΕ

Η νεολαία ευαίσθητη στην κοινωνική αλλαγή που εξελίσσεται μετά τη λήξη της δεκαετίας του 1940 και του τερματισμού του εμφυλίου πολέμου έρχεται στο προσκήνιο ως νέος παίκτης στο πολιτικό γίγνεσθαι. Υπάρχει το παράδειγμα της ΕΠΟΝ που συσπείρωσε δεκάδες χιλιάδες νέους και νέες με βάση τους στόχους της ανεξαρτησίας, της πολιτικής αλλαγής και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πέραν τούτων η  ΕΠΟΝ δεν ήταν μια ακόμα κομματική νεολαία γιατί ανέπτυξε ένα διαφορετικό πολιτικό και πολιτιστικό λόγο και δημιουργούσε νέες μορφές κοινωνικής σχέσης και δράσης. «Ένα άλμα έχει πραγματοποιηθεί από το ατομικό στο συλλογικό κι έχουν σφυρηλατηθεί πρωτόγνωροι δεσμοί συντροφικότητας και αλληλεγγύης ανάμεσα στα μέλη αυτής της γενιάς. Δεσμοί που υπερβαίνουν ταξικές διαφορές, αφού ήταν πάρα πολλά τα νέα παιδιά που προέρχονταν από αστικές οικογένειες και διέκοπταν σπουδές, διακυβεύοντας έτσι μελλοντικές καριέρες, για να δοθούν ψυχή τε και σώματι στον αγώνα. Μια άλλη ανατρεπτική κατά την άποψή μου πλευρά του οράματος την ΕΠΟΝ, που είναι βέβαιο ότι ήταν ιδιαίτερα ελκυστική για τη νεολαία, ήταν η επίκληση του δικαιώματος στην ατομική ευτυχία και η επαγγελία της άνθησης της προσωπικότητας του νέου. Μ’ αυτή την έννοια το «εμείς» δεν υποκαθιστούσε απόλυτα το εγώ, το οποίο συνέχιζε να υπάρχει και να διεκδικεί. Η προσωπικότητα του νέου δεν συνθλιβόταν στην ΕΠΟΝ, όπως σε άλλες κομμουνιστικές οργανώσεις, η τάση ήταν να αναδειχθεί.».[1]

Μετά τις εκλογές του 1950 η έλλειψη οργάνωσης νεολαίας ήταν εμφανής καθώς η Ενιαία Πανελλήνια Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ) λειτουργούσε στην παρανομία.  Έτσι στις 15 Αυγούστου 1951 ιδρύεται η Ενιαία Δημοκρατική Νεολαία Ελλάδας (ΕΔΝΕ). Η ΕΔΝΕ ιδρύθηκε ως νεολαία της ΕΔΑ. Η πλειοψηφία των μελών και στελεχών της ΕΔΝΕ προέρχονταν από τις γραμμές της κατοχικής ΕΠΟΝ. Στην ιδρυτική σύσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι από τη Νεολαία του Δημοκρατικού Συναγερμού, τη Δημοκρατική Αριστερή Νεολαία, τη Φιλελεύθερη Αριστερή Νεολαία, τη Σοσιαλιστική Νεολαία, τη Δημοκρατική Ριζοσπαστική Νεολαία, δηλαδή από τις νεολαίες των πολιτικών εταίρων που συμμετείχαν στην ΕΔΑ.  Οι νεολαίες αυτές αυτοδιαλύθηκαν. Η ιδρυτική διακήρυξη «καλεί τους Νέους της Πατρίδας μας σε ένα Κοινό Δημοκρατικό Μέτωπο Νέων που θα αγωνισθεί με ενθουσιασμό για τα ιδανικά της Νέας Γενιάς, την Ειρήνη, Δημοκρατία, Αμνηστία, τον Εκπολιτισμό και την Πρόοδο της Νεολαίας».

Στη σύντομη ζωή της η οργάνωση αναπτύχθηκε κυρίως στα βασικά αστικά κέντρα της Ελλάδας ακολουθώντας τα χνάρια της ΕΔΑ. Γι’ αυτό αναπτύχθηκε σε όσους νομούς όπου υπήρχαν σχετικά συμπαγείς αριστερές εκλογικές «πελατείες».   Η δράση της είναι κυρίως κινηματική σε μια περίοδο που αναδεικνύεται σε σημαντικό πολιτικό διακύβευμα το «Κυπριακό». Τα μέλη της βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των διαδηλώσεων που από το Νοέμβριο 1951 γίνονται ιδιαίτερα συγκρουσιακές και καταστέλλονται από την αστυνομία.   Επίσης γίνονται προσπάθειες για την επικοινωνία με τις υπόλοιπες πολιτικές νεολαιών για τη σύνταξη κοινών διακηρύξεων για το θέμα. Εν ολίγοις, η ΕΜΝΕ μπαίνει με τις μικρές δυνάμεις της στη μάχη του Κυπριακού έχοντας κατά νου ότι πρέπει να αντιστρέψει τις κατηγορίες που εκτοξεύουν οι νικητές του εμφυλίου πολέμου περί «αντεθνικών» κομμουνιστών και αριστερών συνοδοιπόρων.




Εκτός αυτών δραστηριοποιήθηκε μαζί την ΠΕΟΠΕΦ (Πανελλήνια Ένωση Οικογενειών Πολιτικών Εξόριστων και Φυλακισμένων) καμπάνιες για το «δέμα του δεσμώτη αγωνιστή», την αναστολή της εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, την παγκόσμια ειρήνη, τη δημοκρατία και τη διακήρυξη για τα δικαιώματα των νέων. Κυκλοφορούσε το περιοδικό "Οι φρουροί της ειρήνης". Σύμφωνα με εκτιμήσεις η ΕΔΝΕ είχε 1.300 μέλη και θεωρείται ότι ήταν η πιο μαζική κομματική νεολαία της περιόδου. Στην τελευταία εκδήλωσή της στην Αθήνα πριν την διάλυση της συγκέντρωσε 5.000 νέους και νέες. Η ΕΔΝΕ διαλύθηκε τον Αύγουστο του 1952 όταν η αστυνομία μπλόκαρε την είσοδο των γραφείων της οργάνωσης (Πανεπιστημίου 67), συνέλαβε τα στελέχη καθώς έβγαιναν και τα εξόρισε στον Αη-Στράτη και σε άλλα ξερονήσια.  «Από τότε, οι νέοι προσχωρούν στη Ν.ΕΔΑ -που ιδρύεται το 1952- ή στην παράνομη ΕΠΟΝ -που συνεχίζει να υπάρχει ως το 1958. Η ΕΔΝΕ, μολονότι είναι παράδειγμα μιας πρώιμης προσπάθειας, αποτελεί απόδειξη ότι δεν είχε εγκαταλειφθεί η ιδέα της ανασυγκρότησης μιας οργάνωσης μαζικής και νόμιμης, πολιτικής και πολιτιστικής, μιας οργάνωσης της κομμουνιστικής νεολαίας κατά το πρότυπο της ΕΠΟΝ.»[2]




Στο πλαίσιο της γενικότερης πολιτικής αναβάθμισης και πολιτιστικής αναγέννησης η ΕΔΝΕ προωθεί την διοργάνωση εκδηλώσεων και εκδρομών τόσο για την σύσφιξη των σχέσεων των μελών  με την οργάνωση όσο για να διαφυλάξουν τους νέους και τις νέες από την επιρροή του αμερικανικού τρόπου ζωής και κουλτούρας. Χαρακτηριστική είναι η διατύπωση της καταγγελίας στην ιδρυτική διακήρυξή της:    «5.Κάθε ίχνος πολιτισμένης και προοδευτικής νεολαιίστικης εκδήλωσης και ψυχαγωγίας διώκεται και με την ανοχή και υπόθαλψη του Κράτους, κυριαρχούν από τη μια άκρη της χώρας ως την άλλη το πορνογράφημα, τα γκανγκστερικά φιλμ, η κόκα-κόλα, το ρεμπέτικο τραγούδι, η σάμπα, οι ντεκέδες, οι λέσχες και τα πορνεία. Η εγκληματικότητα και η διαφθορά έχουν φτάσει στο κατακόρυφο. Οι ‘ήρωες’ του Αστυνομικού δελτίου-όσοι πιάνονται- είναι στην πλειοψηφία τους νέοι.»[3] Η θέση αυτή πρέπει να ιδωθεί υπό το πρίσμα της κυριαρχίας του αμερικανικού παράγοντα όχι μόνο στο πολιτικό επίπεδο αλλά και ως ένα βαθμό στο πολιτισμικό/ιδεολογικό. Η δράση του 6ου στόλου των ΗΠΑ είναι καταλυτική και ένα κομμάτι της κοινωνίας «συντονίζεται» με τους ρυθμούς που επιβάλλονται.  Το 1952 δημιουργούνται στην Ελλάδα. Για όσους (ξένους) υπηρετούν σε αυτές είχε καθιερωθεί καθεστώς διακρίσεων και προνομίων (ετεροδικία, ραδιοφωνικοί σταθμοί, αφορολόγητα είδη, μαγαζιά δικά τους κλπ.). Στις περιοχές όπου εγκαθίστανται οι βάσεις και στα λιμάνια τα οποία  επισκέπτονται τα πλοία του 6ος στόλου (π.χ. Πειραιάς) ασκούνται νόμιμες και παράνομες οικονομικές δραστηριότητες  που δημιουργούν εισοδήματα για πολλούς. Από την άλλη πρέπει να λάβουμε υπόψη την κυριαρχία του παραδείγματος του «σοσιαλιστικού ρεαλισμού» στο χώρο της αριστεράς όσον αφορά την τέχνη που επιβάλει την ύπαρξη του «θετικού ήρωα» που θα συμβάλει στην ανύψωση και συνειδητοποίησή των μαζών. Αυτή η λογική επιβάλλει την απόρριψη των πολιτιστικών δημιουργημάτων της Δύσης -ειδικά των ΗΠΑ- που συχνά αποκαλούνται «παρακμιακά».

Συνεχίζεται ...


Θανάσης Τσακίρης


[1]Εισήγηση Οντέτ Βαρών – Βασάρ  στη Διημερίδα ΑΣΚΙ-ΕΜΙΑΝ 4/3/2013 http://www.emian.gr/2013/04/ontetbaror/ Βλ. επίσης Οντέτ Βαρών – Βασάρ (2009) Η ενηλικίωση μιας γενιάς. Νέοι και νέες στην Κατοχή και στην Αντίσταση,  Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2009
[2] Σαιν-Μαρτέν Κατερίνα (1983) Λαμπράκηδες -Ιστορία μιας γενιάς, Αθήνα: Εκδ. Πολύτυπο, σελ. 28-29.
[3]   Χατζηκώστας Αλέκος «Η δημιουργία και δράση της Ενιαίας Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας (Ε.Δ.Ν.Ε), http://atexnos.gr/h-dimioyrgia-kai-drash-tis-edne-dokoumento/